Woorden kunnen, zo komt het mij voor, de werelden overleven die hun ooit kracht gaven. Ze gaan van tijdperk tot tijdperk voort als versleten munten, hun beelden half uitgewist maar toch nog…
Ik denk niet dat dit boek als een betoog is begonnen. Het begon eerder als een wond zo alledaags dat ik haar aanvankelijk niet kon benoemen…