Ik denk niet dat dit boek als een betoog is begonnen. Het begon eerder als een wond zo alledaags dat ik haar aanvankelijk niet kon benoemen…
Woorden kunnen, zo komt het mij voor, de werelden overleven die hun ooit kracht gaven. Ze gaan van tijdperk tot tijdperk voort als versleten munten, hun beelden half uitgewist maar toch nog…
Wanneer ik de geschiedenis van goddelijke macht probeer terug te volgen naar haar begin, begin ik niet bij koningen, geschriften of tempels. Ik begin bij mensen…
Terwijl ik de eerste altaren, graven en heilige landschappen van het vroegere menselijke leven achter me laat, merk ik dat ik verder loop, naar de stenen geometrie van de vroegste…
Er bestaat, naar mijn gevoel, een soort nacht die in het bijzonder aan de woestijn toebehoort. Het is niet de zachte nacht van bossen, waar bladeren en water samen lijken te fluisteren…
Zelfs nadat ik de opkomst van het monotheïsme heb gevolgd, merk ik dat ik moet terugkeren naar de beschilderde zuilengangen van de Griekse wereld. Historisch én in de verbeelding staat de klassieke…
Als de klassieke oudheid de macht vaak leerde spreken in de taal van rede, wet en rijk, dan leerde de middeleeuwse wereld haar spreken met nog dieper…
Wanneer ik mij voorstel dat ik in een grote kathedraal sta, begrijp ik hoe een heilige orde zo volledig kan aanvoelen dat ze de horizon uitwist. Steen, licht, gezang en…
Nu ik in het vorige hoofdstuk de lens heb verbreed, keer ik terug naar de westerse weg. Hier neemt de strijd om goddelijke macht een vorm aan die mee de moderne wereld zal helpen vormen…
Wanneer de altaren beginnen te breken, blijft de troon niet lang leeg…
Op mijn reis door de geschiedenis van goddelijke macht keer ik steeds terug naar één eenvoudig inzicht: elk tijdperk verplaatst het heilige. Sommige volkeren verbeeldden zich de…
Terwijl ik mij door deze geschiedenis van goddelijke macht beweeg, kom ik bij het moment waarop het oude geloof in stoom, concurrentie en zelfcorrigerende markten begint te rafelen.…